پنجاه صفت از مومن در کلام امام صادق (ع) :«ابو سلیمان حلوانی» از حضرت امام صادق (علیه السلام) روایت كرده كه فرمود:

صفت مومن نیرومندی است در دین، و احتیاط است در نرمش، و ایمان است در باور و یقین، و حرص و علاقه شدید در فهم و فقه، و نشاط و جدیّت در هدایت، و نیكی در پایداری و استقامت، و چشم پوشی و خودداری هنگام شهوت و هوس، و دانش در حلم و بردباری، و شكرگزاری در مدارا، و بخشندگی در حقّ، و میانه روی در غنی و بی نیازی، و آراستگی در فقر و بی چیزی، و گذشت در نیرومندی، و طاعت و بندگی در خیرخواهی، و پارسائی در خواهش و میل، و رغبت شدید در جهاد، و نماز در گرفتاری، و شكیبائی در سختی، و در سختی ها بامتانت، و در ناخوشایندی ها شكیبا، و در رفاه و خوشی ها شكرگزار است؛ غیبت نمی كند، و تكبّر نمی ورزد، و تعدّی و تجاوز نمی نماید و اگر بر او تعدّی و ستمی شود شكیبائی می كند، و از خویشاوند نمی بُرد، و سست و ضعیف، و سخت دل و خشن و بدخُلق نیست، نگاهش از كنترل او خارج نمی شود، و شكمش او را به رسوائی نمی كشاند، و عورتش بر او چیره نمی گردد، و به مردم حسد نمی ورزد، و سستی نمی كند، و تبذیر و تلف و اسراف و زیاده روی نمی نماید، بلكه میانه روی می كند، و به ستمدیده یاری و به مستمندان مهربانی می نماید، نَفسش از او در زحمت و مردم از او در راحت هستند، در جاه دنیا رغبت و از رنج آن بی تابی نمی كند؛ مردم كاری و مهمّی دارند (دنیا) كه به آن روی آورده اند و او مهّم دیگری دارد (دین و آخرت) كه او را به خود مشغول ساخته است؛ در حلم و بردباریش نقصانی و در رای و اندیشه اش سستی و در دینش تباهی دیده نمی شود؛ كسی را كه با او مشورت نماید راهنمائی می كند، و هركس را كه به او كمك كند یاری می نماید، از باطل و فحش و جهالت می ترسد و می گریزد؛ و اینهاست صفت مومن.