نامه 78

نامه در پاسخ به نامه «ابو موسي اشعري» كه از مجلس «حكمين» نگاشته بود اين نامه را «سعيد بن يحياي اموي» در كتاب مغازي آورده است

وحدت امّت، اصل خدشه‏ناپذير

بي‏ترديد بيشتر مردم، بسياري از بهره‏هاي خود را دگرگون ساخته و از دست داده‏اند، پس به دنيا روي كرده و از هواي نفس سخن گويند. و من در امر اين حكومت سخت شگفت‏زده شده‏ام كه گروهي خودپسند بر آن گرد آمده‏اند، زيرا من به درمان جراحتي پرداخته‏ام كه مي‏ترسم كهنه و علاج ناشدني گردد.

بدان كه هيچ يك از امّت پيامبر چون من بر وحدت و الفت آنان تلاش و كوشش ندارد، و من به خاطر ثواب الهي و ارزش رستاخيز دست به اين كار زده‏ام، و بزودي بدانچه عهد كرده‏ام وفا خواهم نمود، گرچه تو از قرارهاي خوبي كه در مورد آنها توافق كرده بوديم تخلّف نمودي.

همانا بدبخت كسي است كه از منافع دانش و تجربه‏اي كه به او داده شده است محروم گردد. و من هرگز سخن باطل را نپذيرم و كاري را كه در پيشگاه الهي نيك است تباه نسازم. پس، از آنچه نمي‏داني دست بردار، كه بدترين مردمان با گفتارهاي زشت به سويت پر كشند، و السّلام.